Obijmi

U novij knizhtsi Ljudmili Taran mi zanurjujemosja u svit zhinochikh perezhivan, emotsij, spogadiv, a sami gerojini je duzhe realnimi i blizkimi.Os moloda khudozhnitsja jide na Zakarpattja maljuvati zamok, ale dorogoju znajomitsja zi starshim cholovikom, i nevidomo, chi stane tse znajomstvo chimos bilshim. Os zhinka vidpovidaje na nespodivanij telefonnij dzvinok i chuje golos, jakij bagato rokiv tomu buv duzhe ridnim. Os insha zhinka jide u Parizh i navit ne ujavljaje, khto vlashtuvav jij tsju pojizdku j kogo vona tam zustrine. A khtos prozhivaje vijnu - z usima jiji zagrozami j strakhami, i, jak nikoli, v takij chas vidchuvajetsja vazhlivist jakscho ne pidtrimki usogo svitu, to khocha b obijmiv kokhanikh, ridnikh i druziv. Bo cherez roki, vidstani, navit cherez vijnu nashe zhittja pishe svoji sjuzheti, zakoni i pravila, j vono trivaje navit popri viprobuvannja.